• Archiwa Tagów Wrocław
  • Wystawa w Archiwum Państwowym we Wrocławiu, 7 października – 5 listopada 2015

    W Archiwum Państwowym we Wrocławiu przy ulicy Pomorskiej 2, czynna jest wystawa opowiadająca o dziedzictwie archiwalnym Ziem Zachodnich i Północnych.

    Ukazuje ona długą i skomplikowaną drogę, jaką przebyły archiwa państwowe i kościelne na Ziemiach Zachodnich i Północnych od początków tworzenia sieci archiwalnej aż po czasy najnowsze.

    Wystawa będzie czynna do 5 listopada w godzinach od 9 do 18, w soboty od 8 do 13. Wstęp wolny, zapraszamy.

    PA161987 PA161991 PA161992 PA162011


  • Zeszyty Śląskiego Towarzystwa Genealogicznego 2(2015)

    Z przyjemnością i dumą (bo przykładałam rękę) informuję, że ukazał się drugi tom Zeszytów Śląskiego Towarzystwa Genealogicznego. Wewnątrz numeru: w dziale Historia – Dzieje ŚTG, dekada trzecia, autor Grzegorz Mendyka. W dziale Nasze genealogie – ciekawe opracowania  kolegów z ŚTG, a także relacje z poszukiwań Sonji Hoeke-Nashimoto, której mama urodziła się w Breslau. W dziale Artykuły – materiały z Ogólnopolskiej Konferencji Genealogicznej z okazji XX-lecia Śląskiego Towarzystwa Genealogicznego oraz referaty wygłoszone w trakcie ubiegłorocznej  I Ogólnopolskiej Konferencji Genealogicznej w Brzegu. Zeszyty są dostępne w bibliotece Grafit.

    SONY DSCZobacz opis numeru.


  • Wystawa w hali Grafit, 7 października 2015

    Wszystkich zainteresowanych genealogią, przyjaciół biblioteki i Śląskiego Towarzystwa Genealogicznego, zapraszamy do Grafitu w środę, 7 października. Będzie uroczyście, będzie genealogicznie.

    plakat3Natomiast w niedzielę 4 października warto przejść się do Hali Stulecia, gdzie od godziny 10 do 15 będą odbywały się Targi Senioralne. My również weźmiemy w nich udział. Wesprzyjcie nas swoją obecnością!


  • Spotkanie wrześniowe 2015

    Kończą się wakacje, przed nami kolejne, wrześniowe już spotkanie z genealogią.
    Zapraszamy sympatyków i członków Śląskiego Towarzystwa Genealogicznego w środę 2 września od godziny 17, do biblioteki Grafit.

    W planie pogaduszki i ploteczki, omówimy także kilka spraw bieżących a pilnych: wyjazd do Brzegu, powakacyjny powrót do przerwanych projektów, organizacja wystawy genealogicznej na początku października, udział w Targach Senioralnych w Hali Stulecia.

    O 18:15 Zbyszek Ligus będzie mówił na temat: Moje wrocławskie domowe muzea historii rodzinnych.

    Proszę, powiadamiajcie kolegów nie korzystających z Internetu, czekamy na wszystkich.

    Hala Grafit w trakcie budowy, jeszcze przed otwarciem. Dziś już historia.
    Hala Grafit w trakcie budowy, jeszcze przed otwarciem. Dziś już historia.

  • Dokumentowanie wrocławskich cmentarzy cz. IV

    Cmentarz w Praczach Odrzańskich, północna część Wrocławia.

    Pierwsza wzmianka o osadzie pojawiła się w roku 1318. Wtedy to, bracia Arnold i Albert von Pak nabyli wieś Protsch. Nazwa prawdopodobnie pochodzi od głównego zajęcia miejscowej ludności, która trudniła się praniem odzieży i bielizny mieszkańców pobliskiego zamku w Leśnicy. Podczas wojny trzydziestoletniej (1618-1648) w Praczach doszło do starć wojsk szwedzkich z austriackimi. Wtedy też, w roku 1643 spalono miejscowy kościół. Staraniem społeczeństwa odbudowano go w latach 1644-1648. Miał charakterystyczną konstrukcję szachulcową i barokowy wystrój wnętrza.

    134145
    Źródło: PAX / stowarzyszenie Wratislaviae Amici

    W końcu XVII wieku we wsi stał dwór, były dwa budynki szkolne i karczma. Szacuje się, że liczba mieszkańców wynosiła 179 osób. W roku 1874 wybudowano stację kolejową, na linii do Głogowa. Pracze zostały przyłączone do Wrocławia w 1928 roku. Po wojnie do nazwy dodano przymiotnik Odrzańskie – dla odróżnienia od Praczy Widawskich.

    W czasie epidemii czarnej ospy w roku 1963, izolatorium dla chorych urządzono na terenie wzorcowego osiedla  chorych na gruźlicę, wybudowanego przez Niemców w latach dwudziestych. Przez 47 dni miejsce to było zupełnie odcięte od świata.

    28737
    Źródło: Krzyc / stowarzyszenie Wratislaviae Amici

    Obecnie zabytkowy campus w Praczach jest siedzibą Wrocławskiego Centrum Badań EIT+ Instytutu Naukowo Badawczego i podlega intensywnej rozbudowie. Kościół i cmentarz należą do parafii rzymskokatolickiej pod wezwaniem św. Anny. Można powiedzieć, Humanitarium nakarmi rozum, kościół wzbogaci duszę, cmentarz zaopiekuje się ciałem.

    Nekropolia należy do tych większych – liczy ponad 1000 grobów. Ma dość regularny kształt, główna aleja dzieli ją na dwa pola. Po jednej stronie wzdłuż ogrodzenia zachowały się resztki grobów przedwojennych mieszkańców.

    RMR9naQ50KESn3tLuX Sobota 18 lipca, kiedy to umówiliśmy się na fotografowanie, była kolejnym upalnym dniem we Wrocławiu. Ocieniona drzewami część cmentarza poszła dość gładko, natomiast pozostała, odsłonięta i rozprażona niczym Sahara, zagroziła udarem słonecznym. W tej sytuacji zrezygnowaliśmy gdzieś po połowie, resztę odkładając na później.

    Nawet mała jaszczurka, chuchając w poparzone łapki, schowała się pod kamień.
    Nawet mała jaszczurka, chuchając w poparzone łapki, schowała się pod kamień.

    Przed udaniem się do domów wskazana chwila rozmowy, narada ( bardzo istotna część całego przedsięwzięcia). Mile widziana byłaby kawa, może stolik pod parasolem, gdzieś w przewiewnym kawiarnianym ogródku… Rozkoszna wizja, gdy żar leje się z nieba. Klient pobliskiego marketu, zapytany o możliwość wypicia kawy, odpowiedział drapiąc się w głowę – kawa? to chyba tylko w pałacu w Brzezinie, albo zapukajcie do jakiegoś domu, może was poczęstują… Hm. Do pałacu – za wysokie progi (my zwykłe Hieny, jak nazywamy projekt między sobą). Co do pukania – może kiedyś i do tego dojdzie. Fotografując nagrobki poznajemy zmarłych, żywi mieliby pewnie niejedno do opowiedzenia.

    Następnej soboty, 25 lipca, zebraliśmy się aby dokończyć rozpoczętą pracę. Tym razem od siódmej rano, co okazało się znakomitym pomysłem. Słońce wprawdzie świeciło dość nisko, prosto w obiektywy, ale upał nie utrudniał fotografowania.

    Kiedy dokumentujemy cmentarz z dużą ilością grobów, liczy się czas. Nie bardzo można sobie pozwolić na chwilę namysłu i zadumy. Mimo to, zdarzają  się nagrobki, które zatrzymują na moment, opowiadają jakąś historię, przełamując cmentarną ciszę.

    Przy jednej z alejek Rysiek znalazł nagrobek porucznika Wojska Polskiego Krzysztofa Kaśkosa, który w 2004 roku zginął w ataku terrorystycznym w Iraku. Swego czasu sprawa była dość głośna. Mężczyzna sześć lat służył w GROMIE, potem zrezygnował, zatrudniając się w amerykańskiej, prywatnej, wojskowej agencji ochrony Blackwater. W trzecim dniu nowej pracy zginął w zasadzce. Były spory, czy jako najemnikowi należy mu się medal. Dopiero po pięciu latach otrzymała go rodzina.

    kaskosNieco dalej, po drugiej stronie natrafiłam na dość tajemniczy napis na marmurowej, artystycznie potrzaskanej płycie: Ociosana 1940-1946 Jego sens zapewne miał być zrozumiały tylko dla wtajemniczonych. Ale bystry nasz kolega skojarzył, że określenie może dotyczyć zsyłki na Sybir w tych latach. Zofia Helwing, honorowy prezes oddziału Wrocławskiego Związku Sybiraków, pod pseudonimem Zofia Tarkocińska wydała książkę zatytułowaną właśnie Ociosani, opisującą zesłanie w latach 1940-1946. Być może, pochowaną Janinę Ciechanowicz również dotknął ten sam los.

    OLYMPUS DIGITAL CAMERA


  • Dokumentowanie wrocławskich cmentarzy, cz. III

    hie2Kolejny cmentarz został sfotografowany w sobotę 29 maja.

    Znajduje się tuż obok Autostradowej Obwodnicy Wrocławia, przylegając do niej dłuższym bokiem, a należy do parafii św. Agnieszki na Maślicach Małych. Swego czasu były nawet problemy z wytyczeniem przebiegu trasy, obawiano się, że budowa może zagrozić nekropolii. Szczęśliwie, nic takiego się nie stało.

    Ten cmentarz jest dużo większy niż poprzedni, liczy przeszło tysiąc grobów. Co ciekawe, po drugiej stronie obwodnicy leży kolejny, jeszcze większy. Podlega parafii pod wezwaniem Macierzyństwa NMP w Pilczycach. Będzie fotografowany, lecz na razie są pewne trudności ze zdobyciem pozwolenia od władz kościelnych. Ustaliliśmy, że w takim przypadku placówka spada na koniec kolejki, a my zajmujemy się następną. Być może, kiedy już większość parafii  skorzysta z naszych opracowań, porządkując dzięki nim swoją dokumentację, a my udowodnimy czyste intencje i brak ukrytych zamiarów – wtedy nawet oporni zmienią zdanie. Zobaczymy.

    Samo fotografowanie poszło również dość szybko i sprawnie. Powoli nabieramy wprawy. No i tym razem było nas więcej do pracy.Taka jest idea projektu – pospolite ruszenie ochotników, szeroki front, niemal desant, że użyję wojskowej terminologii.

    Wzbudzaliśmy powszechne zainteresowanie, ludzie dopytywali co robimy i po co. Widok aparatów powodował nieufność, którą łagodziło zapewnienie, że działamy za zgodą władz parafii. Za to opowieść o dalekich krewnych poszukujących przodków, nastrajała  życzliwie i przełamywała lody. Chociaż nie zawsze… Co można odpowiedzieć na uwagę: „Tak za darmo? Nie uwierzę, że nic z tego nie macie”. No, mamy. Zawsze coś się dostaje w zamian, niekoniecznie w nominałach Narodowego Banku Polskiego…

    Pod koniec zepsuła się pogoda. Pociemniało i zaczął padać deszcz. Ostatnie zdjęcia robione w pośpiechu, w złych warunkach, nie wyszły najlepiej. W domu okazało się, że niektóre wymagają  powtórzenia w lepszym świetle.

    Indeksowaliśmy materiał przez cały czerwiec. Obecnie dokumentacja cmentarza, zebrana w całkiem spory skrypt (około 100 stron A4) została przekazana proboszczowi parafii, a my przygotowujemy się do kolejnego „desantu” Będzie to cmentarz w Praczach Odrzańskich, przy ulicy Brodzkiej.

    Spotykamy się w sobotę 18 lipca o godzinie 9 rano. Chętni wciąż mają szansę dołączyć, każdego powitamy z otwartymi ramionami. Zapraszamy!


Strona 3 z 1512345...10...Ostatnia »